In het vliegtuig van Amsterdam naar Athene zit ik naast 2 mannen in pak. Ze zijn van het ministerie van immigratie op weg naar een meeting over de nieuwe ingeslagen weg.
Nadat ik vertelde waar ik naar op weg was leek het of ze iets minder spraakzaam werden. De ene zei dat hij dus aan een vakantie voor mij aan het werk was daar er straks geen boot vluchtelingen meer zouden zijn.... Ik vroeg me af of het zo zou gaan.
Ik probeerde nog het een en ander te vragen maar veel vertelden ze niet, en uit het raam kijkend hield ik me bezig met beweegredenen van mensen om voor het een of het ander te gaan.
Wat maakt dat de een dicht bij de mens zelf, probeert iets te betekenen en wat maakt dat de ander via wetten, verdragen en politieke wegen probeert de wereld te redden...
Ik weet het niet...
ze boden me koffie aan en ik wenste ze succes met alles voor iedereen!
Ook ontmoette ik een vrouw uit Israël, een medisch vrijwilligster op weg naar Lesbos om zich bij een medisch team aan te sluiten voor 2 weken.
In de lucht krijg je een soort van helikopter view en naar beneden kijkend voelde ik me klein en kon zoiezo niet meer begrijpen waarom we grenzen hebben...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten