En dan...

En dan sta je aan de kant van het water op een stenige ondergrond met een koude wind om de oren en dus heel veel kleren aan...
En dan komt er een bootje aan, stampend vol mensen. Op het eerste gezicht lijken het allemaal mannen. stoere sterke dappere mannen die hun leven wagen voor vrijheid en vrede.

Als de boot aan wal wordt getrokken door het reddingsteam en de vluchtelingen om de beurt uit de boot worden geholpen tillen we kleine kinderen, pubers en een vrouw met een groot pakket in haar armen, wat een 6 maanden oude baby blijkt te zijn.

Blij, koud, stijf, ontdaan, opgelucht,  ongeloof, hoop, twijfel, je ziet van alles op de gezichten. Ook angst elkaar kwijt te raken aan wal.

En vooral...
Herkenning....
Ik ben mens en jij bent mens..
.
We zijn mensen op een stukje aarde en als we elkaar niet bijstaan en helpen gaan we allemaal verloren...

Imagine